အမွားက်ဴးသူ

ငါ့ရင္ကို ဇရပ္ပ်က္လိုသေဘာထားၿပီး
၀င္ခ်င္တိုင္း၀င္ ထြက္ခ်င္တိုင္းထြက္ရေအာင္
မင္းကိုယ္မင္း ဘာထင္ေနလဲ

ေျခရာေဖ်ာက္တိုင္း လိုက္ရွာမိတက္တာ
ငါ့အမွားပဲ ...
တစ္ခုခုခၽြတ္ေခ်ာ္တိုင္း ျပန္ေခ်ာ့မိတာ
ငါ့အမွားပဲ ...
ေလဟာနယ္တိုင္း အေျဖရွာေနမိတာ
ငါ့အမွားပဲ ...
ေကာင္းမႈနဲ႕ေတာင္းဆုျပဳခဲ့မိတာလဲ
ငါ့အမွားပဲ ...
မင္းထင္သလို မ႐ႈပ္ပါဘူး မယုတ္မာဘူး ဆိုၿပီး
တဖြဖြ ကတိေပးခဲ့မိတာလည္း
ငါ့အမွားပဲ ...
ေနာက္ဆံုး !
အခ်စ္မွာ မွားခဲ့တဲ့ငါ
ေလာကကို ဟစ္ေႂကြးမိခ်င္တာက
မိန္းကေလးေတြ ဒီလုိပဲလား ?

ေလ႐ူးထန္တဲ့ ေႏြဦးဟန္

ယိမ္းခ်င္ရာယိမ္း တိမ္းခ်င္ရာတိမ္းၿပီး
တိုက္ခ်င္တိုင္း တိုက္ေနမွေတာ့
ေရာ္ရြက္ေတြလည္း ေႂကြခ်င္တိုင္းေႂကြၿပီေပါ့ !

သေဘာမက်တာက ေသာကရိွတာပဲ
ေလာက က ေရာခ်လို႕မရလို႕
ေဒါသေလးေတြ ထုတ္ထုတ္ျပခဲ့တာ
ငါမွတ္မိေနေသးတယ္ !

မင္းနဲ႕ငါ့ၾကားက ခ်စ္ခြင့္မရတဲ့ေန႕ရက္ေတြ
ငါျပန္ေတြးၿပီး လြမ္းမိတယ္ ေဆြးမိတယ္ ...
ခါးသက္တဲ့ဘ၀ထဲကို ပ်ားရည္တစ္စက္ေလာက္ခ်ခဲ့တာ
ငါေပ်ာ္ခဲ့မိတာေပါ့ !

အခုေတာ့
Data ရွားတဲ့ ေျခရာပါးပါးေလးေတြနဲ႕
ငါ့ရင္မွာ ...
ေႏြဦးဟန္လိုက္ ေလ႐ူးထန္ေနၿပီ
ခ်စ္သူရယ္ ....

ဇာတ္လမ္းတစ္ခုကို လြမ္းခ်င္သူ

Britany ရဲ႕ရင္ခုန္သံ
ငါတိုးတိုးေလးၾကားတယ္
နာရီေတာင္ သံစဥ္ေတြျမည္ေနပါလား !

ေလေျပေဆာ့ေတာ့
လိႈင္းေတြေတာင္ ၾကက္ခြပ္ထ
ျမစ္ျပင္လည္း လွေနတယ္ !

တစ္ခါတစ္ေလ
ငါ့ရဲ႕တမ္းခ်င္း
အလြမ္းသီခ်င္းေလးေတြလဲ ပါလာတယ္ !

ဒိုင္ယာရီမွတ္တမ္းထဲက
ဒီဇင္ဘာဇာတ္လမ္း
အခုေတာ့ ...
ေ၀ဒနာတစ္ဖက္ကမ္းရဲ႕
ရင္နာစရာဇာတ္လမ္းျဖစ္ၿပီေပါ့ !

မင္း ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ...
ပန္းမခင္းတဲ့ ၾကမ္းခင္းမွာ
ငါတစ္ေယာက္တည္း လြမ္းေနမယ္ !

ဒီေန႕ ..

ဒီေန႕ ..
ေလၫွင္းေလး ေသးေသးေလးနဲ႕
တျဖည္းျဖည္း ငါ့ဆီေရြ႕လာတယ္
နည္းနည္းေလးေတာ့ ငါ့ရင္ေအးတယ္
ၿပီးေတာ့ ..
တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ ေ၀း ... ေ၀း ... သြားတယ္

ဒီေန႕
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႕
ႏွလံုးသားထဲက ထုတ္လာတယ္
နည္းနည္းေလးေတာ့ ငါ့ရင္ခုန္လာတယ္
ၿပီးေတာ့ ..
တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ ေ၀း ... ေ၀း ... သြားတယ္

ဒီေန႕
သံစဥ္တစ္ပုဒ္ ႏွလံုးသားတစ္ျခမ္းနဲ႕
ေအးေအးေလး လိုက္ၿငီးမိတယ္
နည္းနည္းေတာ့ မာယာေတြပါလာတယ္
ၿပီးေတာ့ ..
တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ ေ၀း ... ေ၀း ... သြားတယ္

ဒီေန႕
.................
.................

ဒီေန႕
.............

ဒီေန႕

ၿပီးေတာ့ ..
တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ ေ၀း ... ေ၀း ... သြားတယ္

အေမာဆို႔တဲ့ညမ်ား

ညဆို ေခါက္တုတ္ေခါက္ျပန္ လမ္းေလွ်ာက္
ႏွလံုးသားကို တံခါးေခါက္ၿပီး ..
အေမွာင္ထဲမွာ ျပန္ေပ်ာက္သြားတဲ့မင္း ...

အလင္းေတြ႕တိုင္းေၾကာက္
အေမွာင္ေရာက္မွ ေတြ႕ရသူကို
ငါ့မွာေတာ့ ေတာက္ ! တေခါက္ေခါက္နဲ႕
ၾကာေတာလဲ ..
ရွန္ပိတ္တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ေသာက္
ေမွာက္သြားတဲ့ညေတြ မ်ားၿပီေပါ့ ...

ေပါင္မုန္႕ကို ဒီအတိုင္းစား ..
ေရကို မက်ဳိဘဲေဘာက္ ..
အ႐ိုးမနင္မွ သိလိုက္ရတယ္ ..
ငါေတာင္ အစိမ္းေတြ စားတတ္ေနၿပီလား?

ဆက္လ်က္ရိွ..

ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ update မလုပ္ျဖစ္တာၾကာသြားၿပီ... ဘာေၾကာင့္လဲေတာ့ မေျပာခ်င္ပါဘူး ..

အဓိက ကေတာ့ အခ်ိန္ပါပဲ.. ဘေလာ့ဂ္အတြက္ အခ်ိန္ မေပးႏိုင္ခဲ့လို႕ပါ .... ဒါေပမယ့္ တက္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ တက္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ လုပ္ျဖစ္သြားမယ္ ထင္ပါတယ္ေလ... လူငယ္ေတြၾကားမွာ သိေစခ်င္တာ တစ္ခုရိွ တယ္.. အဲဒါကေတာ့ အခ်ိန္ပါပဲ.. လူတိုင္းဟာ အခ်ိန္ကို အက်ဳိးရိွစြာ သံုးတတ္သင့္တယ္ .. ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုေတာ့ လုပ္ခ်င္တဲ့အရာေတြရိွေပမယ့္ အခ်ိန္မရိွလို႕ မလုပ္လိုက္ရတာေတြ ႀကံဳဖူးၾကမွာပါ ... မႀကံဳဖူးေသးရင္ လဲ ေနာက္ေတာ့ႀကံဳရမွာပါ.. ဒါဟာ လူတိုင္းနီးပါးေတြ႕ႀကံဳရမယ့္ ျပသနာပါ... အေျဖရွာစရာမလိုပါဘူး... ဒါေၾကာင့္ ေျပာခ်င္တာက အခ်ိန္ရိွတဲ့အခိုက္ အခ်ိန္ပိုတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ကို႕ဘ၀အတြက္ ဘာေတြက်န္ရစ္ေအာင္ လုပ္မလဲ... ဘာေကာင္းက်ဳိးေတြကို စဥ္းစားလုပ္ေဆာင္မလဲ ... အခုအခ်ိန္ထိ ဘာေတြလုပ္ၿပီးၿပီလဲ ... ရထားမမီလို႕ ဘယ္ႏွခါခရီးဖင့္ ေငြကုန္ၿပီးၿပီလဲ ... က်န္တာေတြလုပ္ရမွာ အခ်ိန္မမီတာေတြ ျဖစ္ခဲ့တာ ဘာေၾကာင့္လဲ ... အခ်ိန္ရိွတုန္း ဘာေတြလုပ္မလဲလို႕ စဥ္းစားၾကရင္ေကာင္းမယ္လို႕ အႀကံျပဳပါရေစ ...

ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္အခ်ိန္မရတဲ့အတြက္ ... ဒီေလာက္ပဲေရးလုိက္ရတာပါ ...

အဓိကေျပာခ်င္တာက လူတစ္ေယာက္မွာ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္၊ မိသားစုအတြက္အခ်ိန္၊ အေပါင္းအသင္းအတြက္ အခ်ိန္၊ ထမင္းစားခ်ိန္၊ အိပ္ခ်ိန္၊ နားခ်ိန္ေတြကို သီးသီးသန္႕သန္႕ သတ္မွတ္ထားခ်င္တယ္ ...

ပိုသင့္တာကိုပိုၿပီး ေလွ်ာ့သင့္တာကိုေလွ်ာ့ေပါ့ .... ဒါေပမယ့္ အခ်ဳိးညီဖို႕လိုမယ္လို႕ ထင္တယ္ ...

ပန္းအိုးမ်ား